همه سرباز باشیم

 تاملی در سال اصلاح الگوی مصرف

 آغاز دهه چهارم انقلاب با اصلاح الگوی مصرف

چند سالی میشد که با رو به پایان رفتن سال و انتظار برای سال جدید پیش بینی هایی برای خود می کردم که سال جدید را رهبر انقلاب چه مینامند؟ بعضی اوقات پیش بینی ها درست از کار در میامد و یا مقداری صحیح بود . امسال هم اینگونه بود.پیش بینی بنده این بود که سال 1388 باید ربطی به انتخابات ریاست جمهوری دهم داشته باشد و حتی ممکن است سال انتخاب اصلح نامیده شود. ولی این بار حدس من درست نبود .البته اصلاح الگوی مصرف غیر مستقیم با انتخاب رئیس جمهور دهم ربط دارد ولی با قدری تامل . اما من با بعد دیگر قضیه کار دارم و از جنبه دیگری به اصلاح الگوی مصرف می اندیشم. کشور ما باید در سال 1404 قدرت اول منطقه باشد . ایران باید در سال 1404 مرجع باشد . ایران باید تولید علم کند و در یک کلمه ایران باید پیشرفت کند آن هم پیشرفتی عظیم .  اما آیا با این روند میتواند؟ کشوری 70 میلیونی باندازه یک کشور شش میلیاردی انرژی مصرف کند!؟ چند برابر کشور ژاپن با آن همه صنعت انرژی مصرف کند!؟ رهبر معظم انقلاب دهه چهارم انقلاب را اساسی کلید زدند . ما برای هر پیشرفتی به منابع و انرژی نیازمندیم . نیازمندیم که درست مصرف کنیم تا اضافه انرژی کمک به ایران 1404 کند. البته که تنها این امر باعث تعالی کشور نخواهد بود . اما اگر هرچه داریم برای مصرف خود استفاده کنیم آیا چیزی هم برای رشد وجود خواهد داشت؟

سی سالگی انقلاب سی سالگی ایران

چند وقت پیش مطلبی را مشاهده کردم که اشاره به سی سالگی ایران داشت. با خود گفتم : ایران فقط 2500 سال حکومت شاهنشاهی داشته است .بگذریم از ماقبل آن که چند هزار سالی باید اضافه کرد . اما بعد از کمی تفکر دیدم درست میگوید .ایران سی ساله است . ایران قبل از 57 ایران نبود مگر میشود دین و فرهنگ را از ایران گرفت و ایران باشد . ایران بعد از سال 57 متولد شد .اما تولدی که دوران جنینی آن چند هزار سال بطول کشید.

 صدا و سیما دانشگاه است ولی نه این صدا و سیما!!

فکر میکنم شما هم این سخن امام خمینی(ره) را شنیده اید که فرمودند:صدا و سیما دانشگاه است .آری واقعا هم دانشگاه است .برنامه های تلویزیونی و رادیویی تاثیر مستقیمی در زندگی و فرهنگ مردم دارد. در صدا و سیما میتوان انواع برنامه های مورد نیاز جامعه را مشاهده نمود .برنامه های آموزشی تفریحی فرهنگی مناسبتی و ... پس مردم میتوانند در این دانشگاه بدون اینکه متوجه شوند درسی را فرا بگیرند .اینجاست که متوجه میشویم صدا و سیما دانشگاه است . بحث از اینجا شروع میشود که این دانشگاه محیط سالمی برای جامعه فراهم آورده است ؟ویا درسهایی که میدهد به سود مردم است یا به ضرر آنها؟

بیایید درسهایی را از این دانشگاه بررسی کنیم . درسهایی همچون : مصرف گرایی تجمل گرایی مد گرایی رفتارهای ناپسند دین ستیزی و ...

تعجب نکنید .آری تمامی این درسها در دانشگاه خودمان ببخشید درصدا و سیمای خودمان آموزش داده میشود .البته توجه به این نکته ضروری است که بی شک صدا وسیمای جمهوری اسلامی یکی از پاکترین رسانه ها در کل جهان است و این درسهایی را که به مردم میدهد قسمت کوچکی از برنامه های رسانه ملی میباشدو شاید میتواند بدون اختیار و از روی اشتباه باشد . ولی برای اینکه صدا و سیما کاملا اسلامی و ایرانی باشد نباید این مسائل هم وجود داشته باشد.

درسهایی را یکی یکی مرور میکنیم:

1-مصرف گرایی: در برنامه های خانواده و رسانه ملی همچون سیمای خانواده از شبکه اول تصویر زندگی از شبکه دو خونه من خونه تو از شبکه سوم و...قسمتهایی برای آشپزی وجود دارد . در تمامی این برنامه ها همگی از بهترین وسایل و گران ترین آنها استفاده میشود . همگی از وسایلی چون مایکروفر و هم زنهای برقی که شاید از آن نوعش هنوز هم در ایران به زور بشود پیدا کرد استفاده میشود . انواع و اقسام ظروف که در طول برنامه از خوب بودن و عالی بودنش صحبت میشود و مستقیما به مردم میگویند که بروید و از این ظرفها بخرید.در کدام برنامه دیده اید که با استفاده از وسایلی که در تمامی منازل پیدا میشود آشپزی کنند. در کدام برنامه با استفاده از مواد اولیه که با فرهنگ ایرانی همراه است غذا می پزند و چند ین مورد از این دست.

2-تجمل گرایی:در اکثر فیلمها همه نقش اولهای آن فیلم از خانواده های سطح بالا هستند . در تمامی این فیلمها رفتارهای تجمل گرا وجود دارد . همگی مبل دارند خانه های شیک دارند لباسهای فاخر ماشینهای لوکس و ...در یک کلام زندگی شاهانه .در کجای این فیلمها فرهنگ ایرانی وجود دارد .البته بجز فیلمهایی که بازیگران آن در فقر زندگی میکنند و آنها مجبورند که زندگی شاهانه نداشته باشند . در کدام فیلم فردی که ثروتمند نه زندگی سطح بالا دارد خانه اش بالای شهر نیست ماشینش بهترین ماشین ایرانی است و باید حتما بنز و بی ام و و...سوار شود .هیچ به تبلیغهای تلویزیونی توجه کرده اید ؟آیا در میان آنها سادگی وجود دارد؟ اشخاص محیط وسایل و همه و همه شیک فاخر و بسیارند این مثالها.

1-مد گرایی: در تمامی فیلمهایی که پخش میشود در هر سکانس هر بازیگر را با یک نوع لباس می بینیم . در بعضی فیلمها هم که لباسهایی نمایش داده میشود که هیچ مناسبتی با فرهنگ ایرانی ندارد . کدام یک از مجریان تلویزیون را دیده اید که دو بار با یک لباس جلوی دوربین بیاید .

4-رفتارهای ناپسند: در بعضی فیلمها رفتارهایی مکرر به نمایش میرسد که خیلی زشت و ناپسند است .نمونه آن را در مجموعه شبهای برره مشاهده کرده اید که در آن بازیگران به روی هم می پریدند که بازتاب بدی در جامعه داشت و بعد از آن دیگر به نمایش نرسید و یا حتی در همین فیلم اشک ها و لبخندها با تمامی امتیازاتی که داشت و بسیار فیلم آموزنده و زیبایی بود ولی بودن کاراکتر یک زن لات با آن تیپ و رفتار اصلا نمونه یک زن ایرانی و مسلمان نبود .

5-دین ستیزی: در کدام فیلم دیده اید که یک فرد ثروتمند نماز بخواند؟ اصلا رفتاری داشته باشد که از آن بوی اسلام به مشام برسد.در این فیلمها دینداران با فقر همراه هستند و این تساوی دین با فقر را نمایش میدهد .خیلی کم در فیلمها و مجموعه های تلویزیونی ما مسائل دینی به نمایش میرسد .آیا این چیزی جز دین ستیزی است؟     

    نمونه دیگر نیز اخیرا پخش شد .تبلیغات ماتریکسی . فیلم ماتریکس ضد اسلام و مهدویت است . اما تبلیغی به روش این فیلم از تلویزیون پخش شد که با وجود برخی واکنشها ادامه پیدا کرد . یک نمونه دیگر تبلیغ جوایز حسابهای قرض الحسنه یکی از بانکهاست .بعد از کلی صحبت کردن در مورد ثروت و پولداری و خوشبختی اسمی هم از قرض الحسنه میبردند .آیا این زیر سوال بردن فرهنگ قرض الحسنه نیست؟    

همانطور که گفتم رسانه ملی ایران بی شک یکی از پاکترین رسانه ها در جهان است و محاسن بسیاری دارد اما بودن این نواقص میتواند ضررهای جبران ناپذیری به جامعه برساند که آن محاسن را زیر سوال ببرد . امید است ما از صداوسیما درسهای بالا را نیاموزیم و دیگر در دانشگاه رسانه ملی این درسها آموزش داده نشود.

فعالیتهای نوجوانان و جوانان زمینه ساز ایران قدرتمند  

حتما این جمله را از مقام معظم رهبری شنیده اید: جوان امروز اگر از جوان زمان جنگ و انقلاب چیزی بیشتر نداشته باشد کمتر هم ندارد.  چه چیزی باعث این برابری شده است؟ چطور جوانان امروز با جوانانی که جان خود را داده اند تا ایران ایران شود برابرند.مقایسه ای کوچک به ما نشان میدهد که این برابری از کجااست. ایران برای اینکه انقلاب خود را به پیروزی برساند و بعد در زمان جنگ آنرا حفظ و نیرومند کند به خون نیاز داشت. خون جوانانی که هر قطره آن خود انقلابی  بود. اما اکنون ایران نیاز به پیشرفت دارد . اما این پیشرفت اکنون احتیاج به خون دارد ؟ خوشحالیم که نیاز به خون ندارد .اما اگر نیاز شود قطره قطره خون خوذ را این جوان به پای این نهال سی ساله می ریزد. جوان امروز چکار کرده است که با خون جوانان آن روزها برابری میکند. ایران برای اینکه قدرتمند شود به آگاهی جوانان امروز احتیاج دارد . به علم این جوانان به حضور این جوانان به خود جوانان.امروز برای مبارزه با دشمن به خون نیاز نیست . بلکه با دشمن باید با فرهنگ مبارزه کرد. فرهنگی که خون به پای آن ریخته شده است. برای مبارزه با دشمن به علم نیاز دارد به حضور در عرصه های سیاسی نیاز دارد به همه اقداماتی که جوانان و نوجوانان از عهده آن بر می آیند نیاز دارد. پس ای جوان و نو جوان ایرانی از جوان زمان جنگ عقب نمان.

عدالت محوری سر لوحه دولت نهم

در طول سه چهار دولت قبل از دولت نهم بین مردم و سران دولت فاصله افتاد.اوایل می گفتند که این لازم است امنیت وجود ندارد . کم کم این فاصله که در تمامی کارهایشان دیده میشد به تبعیض گرایید این فاصله و جدایی تا حد بحرانی رفت. اما دولت نهم به یکباره با شعار عدالت محوری روی کار آمد. این عدالت در تمامی اقدامات دولت دیده میشود. دیگر از آن تبعیض خبری نبود . محل کار دولت از کاخ سعدآباد به ساختمان پاستور آمد. قبلا این ساختمان محل کار دفتر دار رئیس جمهور بود نه خود رئیس جمهور. این کار هم کافی نبود . مقدار زیادی از تجملات ساختمان پاستور خارج شد.  این پایان کار نبود .حضور رئیس جمهور در میان مردم بدون هیچ مانعی از دیگر اقدامات فاصله زدایی بین مردم و مسئولان بود . رئیس جمهور بر خلاف روئسای جمهور قبلی در حرم امام رضا(ع) با حضور مردم زیارت کرد و حرم را دربست در اختیار نگرفت. عدالت در هر سخنرانی و در هر مکان از سخنان دکتر احمدی نژاد شنیده میشد. رفع تبعیض بین اقشار مختلف مردم از دیگر اقدامات عدالت محورانه بود و هزاران اقدام عدالت محور دیگر که در هر سفر استانی دهها مورد آن به تصویب می رسید.

بی شک دولت نهم دولت عدالت است و عدالت محوری را سرلوحه خود قرار داده است. 

بهونه بهانه ای برای مصرف گرایی

حتما برنامه بهونه را از شبکه سه سیما مشاهده کرده اید . این برنامه بیشتر از آنکه یک برنامه آشپزی باشد برنامه تبلیغاتی است . تبلیغات برای ظروف و مواد غذایی.

به این بخش کار اشکالی وارد نیست .اما در این برنامه چه می گذرد ؟ استفاده از وسایل متعدد برای یک کار مثل استفاده از سه چاقو پشت سر هم در حالی که میشد فقط از یکی از آنها استفاده کرد . برای شستن این چاقوها چقدر آب باید مصرف شود؟

استفاده از مواد اولیه بیش از مقدار مورد نیاز . بعنوان نمونه در یک برنامه یکی از مواد را چهار عدد اعلام کرد ولی فقط از یکی از آنها استفاده نمود . اصراف و دورریزی از موادی که استفاده میکند ته ظرف را خوب تمیز نکرده و در حالی که مقدار زیادی از آن ماده باقی مانده است آنرا بدور می ریزد.استفاده از وسایل گران قیمت که فقط برای تبلیغ بکار میرود و موارد بسیاری از این دست.

حال می بینیم که این برنامه بهترین کاری که انجام میدهد افزایش مصرف است آن هم در سال اصلاح الگوی مصرف.

تابستان با مساجد

فرصتی تا پایان سال تحصیلی نمانده است مثل چشم بهم زدن بود .کاری به چگونگی گذشت سال تحصیلی ندارم بحث ما در مورد آینده است. تابستان فرصتی برای فراغت از درس است .البته فراغت از علم نیست. هرکس برای تابستان خود برنامه ای دارد . عده ای که بکلی بیکاری را پیشه میکنند و فقط به فکر استراحت و مسافرت هستند. عده ای از این فرصت برای رسیدن به کارهایی استفاده میکنند که در سال تحصیلی به آن نپرداخته اند. عده ای به کلاسهای تقویتی و هنری می روند . عده ای مثل دانشجویان ترم تابستان بر میدارند. خدا کند شما عضو این عده آخر نباشید که در تابستان تلاش میکنند که شهریور امتحان دهندو قبول شوند. اما یک عده هم وجود دارد که تابستان خود را در مساجد می گذرانند .چند سالی است که کانونهای فرهنگی مساجد اقدامات مناسبی برای تابستان افراد میکند . فرقی ندارد که در چه مقطع تحصیلی باشند. نمونه آن مسجد محل خود بنده است که چند سالی است کلاسهای تابستانی را برگذار میکند . امسال هم با برنامه ای فوق العاده به پیشواز تابستان رفته است. امیدوارم تابستان خود را در مساجد بگذرانید تا علاوه بر فضای علمی از فضای معنوی مساجد بهره مند شوید.

اصلاح الگوی مصرف آیا میشود؟!

چگونه میتوان درست مصرف کرد؟ما برای درست مصرف کردن نباید برنامه ای داشته باشیم؟اصلا برای اصلاح الگوی مصرف الگویی داریم؟ وچندین سوال دیگر.واقعا الگویی داریم؟ در اکثر مباحث مربوط به مردم حرف از الگو به میان میاید .فلان شخص الگویش فلان کس است .فلان آدم الگویش فلان بازیکن است.فلان شخص الگویش فلان بازیگر است.فلان.... در کشور ما مردم بیشترین تاثیر را از فیلمها و مجموعه های تلویزیونی دریافت میکنند.این امر رابه عینه مشاهده کرده اید.پس از پخش یک مجموعه تلویزیونی دیالوگهای آن بین مردم ردو بدل میشود.حرکاتشان را انجام میدهند.تبلیغ لباسهای آن فیلم در کشور پر میشود .عروسکهای آن برای بچه ها ساخته میشود. حتی صدا و سیما نیز از خودش الگوبرداری میکند.پس از پخش سریال یانگوم (جواهری در قصر) ومرد هزار چهره تبلیغاتی بابرداشت از این دو مجموعه در صدا وسیما پخش شد.اما آیا این فیلمها و مجموعه ها الگوی مناسبی برای مردم خواهد بود؟ در این فیلمها بازیگران را در هر سکانس با لباسها و تیپ های مختلف می بینیم .خانه های آنها هر کدام هزار متر با انواع مبلمان هر نفر باچند نوع اتومبیل همگی گوشیهای تلفن همراه آخرین مدل با چند خط همگی بالای شهر تهران و....

در کدام فیلم نقش اول فیلم از اقشار متوسط جامعه بوده است؟اگر هم بوده در مقابلش شخصی با سطح زندگی بالا دیده نشده است؟ در کدام فیلم شخص ثروتمند قناعت را پیشه کرده است؟ در کدام فیلم درست مصرف کردن نشان داده شده است؟در کدام برنامه تلویزیونی فرهنگ یک خانواده ایرانی به نمایش گذاشته شده است؟در برنامه های آشپزی آیا با گاز معمولی غذا می پزندیا باید حتما مایکروفر همزن برقی یخچال سایدبای ساید غذا ساز بخارپز و... باشد؟ در کدام یک از برنامه های صدا و سیما یک لیوان آب یا یک لیوان شیر برای مجری و مهمان میگذارند یا مثل برنامه چراغ خاموش برای هر نفر دو لیوان با دو شربت با دو طعم متفاوت گذارده میشود؟ و هزاران سوال دیگر که در کدام برنامه درست مصرف کردن را به ما نشان میدهند؟آری آیا میشود درست مصرف کنیم؟با این الگوهایی که ما داریم و به ما نشان میدهند

اصلاح الگوی مصرف آیا میشود؟!    

دهه چهارم در مقایسه با سه دهه گذشته

اگر بخواهید سه دهه گذشته را نام گذاری کنید هر کدام را با چه نامی میشناسید ؟

بنده از دیدگاه خود این سه دهه را بررسی می کنم:

دهه اول دهه جنگ نظامی بود . در طول این دهه انقلاب ما با انواع تهدیدهای نظامی رو برو شد . هم از داخل کوردلان با انقلاب می جنگیدند و هم از خارج این کشور را مورد تهاجم قرار داده بودند.

دهه دوم دهه عمران بود . کشور ایران بعد از هشت سال جنگ به عمران و آبادانی احتیاج داشت. اگر چه سازندگی مشکلات و مسائلی را در آن زمان و زمان حال بر جا گذاشت و می گذارد ولی باز هم خوب بود. دهه سوم با مشکلات اساسی آغاز شد. این مشکلات نه جنگ بود و نه سازندگی . بلکه مشکل فرهنگی بود. شعار اوایل این دهه آزادی بود امری که در جای خود خوب است. ولی این آزادی در اصل اسیری و بی بند وباری بود . مسیر ایران در آغاز دهه سوم به بیراهه میرفت . اما روح اسلام در چهار سال آخر این دهه در کالبد این انقلاب دوباره دمیده شد. حرف اصلی از آزادی ببخشید از بی بندوباری به مهدویت ،اسلام، ولایت فقیه، اقتدار ایران و همه مسائلی که با فرهنگ ایرانی همخوانی داشت بدل شد.مسیری که ایران در آغاز دهه سوم در آن بود مسیر نابودی و زیر بار ظلم رفتن بود. اما در آخر این دهه ایران بر بام اقتدار خود ایستاد. نمی دانم نام این دهه را چه بنامم . به اوایل این دهه نگاه کنم یا به آخر آن. شما قضاوت کنید. اما دهه چهارم چه نامی پیدا می کند؟ امید همه دلسوزان این است که این دهه آغاز خود را با پایان دهه سوم هماهنگ کند و همان مسیری که در آخر دهه سوم می رفت ادامه دهد.  بدون هیچ تغییر همان کسی که دهه سوم را به پایان برد دهه چهارم را نیز آغاز کنند. انشاالله...

  ۹ دولت طی سال از انقلاب کدام یک بهتر بود

 سی سال از انقلاب گذشت. با همه مشکلات و موانع عده ای آمدند یا از اول بودند اما همه نماندند . یا با نام نیک رفتند یا رفتند و نفرین امت اسلام را ره توشه خود قرار دادند. این عده ای هم که مانده اند یا همان رویه ابتدای کار را حفظ کرده اند و پایبند به انقلاب و امام خمینی هستندو یا از گذشته خود پشیمانند و به دنبال سوء استفاده از آن هستند و انقلاب و امام را به نفع خود تفسیر میکنند. این عده همیشه هستند و اگر چه همان ظاهر اولیه را دارند و از آن زمان به افتخار یاد می کنند اما در باطن خدا میداند که کی هستند.  دولتها نیز از رویه بالا مستثنا نیستند. دولتی آمد و رفت و نفرین مردم را خرید دولتی آمد و رفت و هنوز که هنوز است مردم نام آن را به نیکی می آورند. دولتی...

دولت اول دولت بنی صدر بود . آمد که ای کاش هرگز نیامده بود . اگر ادامه میداد معلوم نبود الان اصلا ایرانی وجود داشت یا نه. انگ آن را زبانم لال و قلمم شکسته به امام خمینی زدند. امام آن را رد کرد ولی باز هم پایشان در یک کفش است. نمی دانم خود ابله هستند یا امت را نادان می شمارند.

دولت بعدی دولت شهید رجایی بود .دولت عشق بخوبی آغاز کرده بود . مردمی و انقلابی. اگر ادامه پیدا کرده بود از همان اول انقلاب پیشرفت ایران آغاز شده بود. اما کوردلان و عنوران به آن یک ماه و اندی بیشتر اجازه ندادند که خدمت کند. رفت اما همیشه هست.

دولت بعدی نیز آمد . این بار باشخصی همراه شده بود که جان امام بود و هست. آری آیت الله خامنه ای. دولتش با جنگ همراه شد. فرصت عمران ایران را پیدا نکرد. همه تلاشش معطوف به جنگ بود. دولت بعدی را نیز همین مرد میدان انقلاب به دست گرفت. جنگ بود مردم در فشار بودند. بخشی از آن به علت اقتصاد بود . اقتصادی که لیبراستی بود . آن هم بخاطر رئیس جمهور نبود . به علت همکارش بود . اگر چه می گویند این دو شخص با هم خوب هستند و اگر آقا با این شخص بد بود چرا نخست وزیرش کرد.یا جنگ را این شخص بخوبی به پایان برد. اما یکی از دلایلی که امام جام زهر را نوشید همین فشار اقتصادی بر روی مردم و نبود امکانات مالی برای ادامه جنگ بود. اقتصادی فلج شده آن هم بخاطر آن مدیریت اقتصادی. آن هم بخاطر آن شخص نخست وزیر. به هر حال شرایط اقتضا می کرد دولت با همین شخص کار کند. نباید کشور به تشنج کشیده میشد .

به ادامه مطلب مراجعه نماببد